به گزارش همشهری آنلاین، سریال «بدنام» اثر جدید حامد عنقا، به کارگردانی احسان سجادی حسینی، بعد از یک ماه از انتشار قسمت اول، عصر روز گذشته پخش خود را در شبکه نمایش خانگی آغاز کرد؛ اثری که بدون مجوز تولید و پخش، در میانه جنگ تحمیلی سوم ناگهان سر از پخش درآورد و با تبلیغات گسترده و عجیب، توجه همگان را جلب کرد. حتی توقیف آن، خود به یک کارناوال تبلیغاتی دیگر برای پلتفرم تبدیل شد و تعجب زیادی برانگیخت. حالا، بعد از این مدت، سریال دوباره بازگشته است.
با این حال، بنابر اطلاع خبرنگار تسنیم، این بازگشت با مجوز ساترا نبوده و گویا تنها با اجازه قوه قضائیه و مرجع ذیربطی که جلوی پخش قسمت اول را گرفته بود، امکانپذیر شده است؛ در حالی که مرجع ناظر و تصمیمگیر اصلی سازمان تنظیم و مقررات صوت و تصویر فراگیر، همان ساترا است.
این رفتار، نشانهای از یک بدعت غلط در پلتفرمهای پخش است؛ چه در مورد سریال «بدنام» و چه در برخی آثار دیگر مانند برنامه «گنگ» علی ضیاء که به دلیل حواشی نتوانست ادامه یابد. ماجرای این سریال، در واقع جدال پنهان میان قانون، روایت و زمانه است. مسیر درست آن است که پلتفرمها از مسیر قانونی و حرفهای وارد شوند و نه اینکه ساترا را دور بزنند.
متأسفانه برخی پلتفرمها بدون رعایت استانداردها یا رویههای مرسوم تولید و انتشار، دست به عرضه آثار میزنند. این روند بارها تکرار شده و دیگر تنها یک استثناء نیست. چنین رویهای نه تنها درباره یک اثر خاص، بلکه درباره کل زیستبوم رسانهای پرسشهای جدی ایجاد میکند.
بحث فقط بر سر مجوز یا بیمجوز بودن نیست، هرچند این هم موضوع کوچکی نیست. وقتی در یک اکوسیستم رسانهای، قواعد رسمی و فرآیندهای لازم نادیده گرفته میشوند، اعتماد عمومی به تدریج فرسوده میشود. این مسئله وقتی حساستر میشود که پلتفرمهای اثرگذار تنها بخشی از ساختارهای نظارتی را جدی بگیرند و در بخشهای دیگر بر اساس تشخیص خود عمل کنند؛ رویکردی که نه حرفهای است و نه پایدار.
اگر محتوایی به بازتولید تصویری یکسویه یا آسیبزننده از جامعه منجر شود، به ویژه در شرایطی که فضای عمومی ملتهب است، طبیعی است که نیاز به بازنگری پیدا کند. اینجا بحث سلیقه نیست؛ بحث مسئولیت است. سکوهای پخش صرفاً توزیعکننده محتوا نیستند؛ آنها نقش مهمی در شکل دادن به ذهنیت عمومی دارند و نادیده گرفتن این نقش معمولاً واکنشهای تندتری برمیانگیزد.
آنچه اکنون ضروری است، تکمیل مبانی قانونی ساترا و نظارت جدیتر بر نمایشخانگی است تا در سالهای آینده شاهد چالشهای مشابه در حوزه مجوز تولید و انتشار نباشیم و فضای رسانهای به سمت حرفهایتر شدن حرکت کند.
نظر شما